Gastspreker Jack van Praag
Week van Respect
Als 7-jarige Joodse jongen staat Jack voor de schoolpoort wanneer hij ziet hoe een jongen door een groep wordt opgejaagd. De volgende dag is het zijn beurt… Dit markeert het begin van een schoolperiode met uitsluiting: opgelucht zijn als de pauze voorbij is, net als zijn zus niet mee mogen langs de klassen op verjaardagen, en vernederingen door de docent wanneer hij in de vijfde klas zit. In de zesde klas krijgt Jack van diezelfde leraar te horen dat hij beter naar bijzonder onderwijs kan gaan, omdat hij ‘te dom zou zijn om te leren’.
Jack wisselt van school en staat opnieuw voor een schoolpoort. Dit keer wordt hij benaderd door twee meisjes: ‘Jij bent toch de nieuwe leerling? Heb je zin om mee te spelen?’. Jack schrikt en zegt “Ja, maar ik ben Joods…”. Waarop het meisje wegwuivend reageert en zegt “Nou en! Ik ben Hellen. Ga je mee?”
Jack’s persoonlijke verhaal gaat over identiteit—zijn eigen en die van anderen. Het is een zoektocht naar de vraag: waar begint en eindigt mijn rol? Zijn ervaring leert ons dat respect geven kan leiden tot verzachting en in zijn woorden: ‘er toch nog iets van je terecht kan komen’.
———
