GASTSPREKER AKIF ANDAL

Als jonge jongen met een zichtbare beperking werd Akif gepest en raar aangekeken. Hij had zich, net als sommige medeleerlingen, kunnen terugtrekken, maar hij weigerde zichzelf te verstoppen. Tijdens de gastles neemt hij de jongeren mee naar het moment waarop hij besefte dat hij een keuze had in hoe hij in het leven wilde staan en besloot: ik ben wie ik ben. “Ook al wordt er soms raar naar je gekeken, jij bepaalt wie je wordt — niet iemand anders.”

Daarna laat hij de jongeren zien wat hem dat heeft opgeleverd: “Mensen herkennen mij van sociale media, komen naar me toe voor foto’s en luisteren aandachtig naar mijn verhaal. Niet omdat ik perfect ben, maar omdat ik altijd mezelf ben gebleven.”

Met het delen van zijn verhaal hoopt hij dat alle jongeren naar huis gaan met het gevoel dat ze genoeg zijn zoals ze zijn, en dat ze zich waardevol en gezien voelen.

GASTSPREKER PIETER SCHRIJNEN

Pieter Schrijnen gaat al jaren de klas in tijdens de Week van Respect en vertelt dan altijd een persoonlijk verhaal, maar in 2025 deed hij dit anders. Hij deelt de levensverhalen van twee gewone mannen die in de Tweede Wereldoorlog uitzonderlijke moed toonden: de één door het bespioneren van het Duitse leger, de ander via het verspreiden van een verzetskrant. Zelf konden ze hun verhaal niet navertellen. Beiden zijn door de Duitsers vermoord. Maar hun boodschap blijft klinken.

Tijdens zijn gastles neemt Pieter de jongeren mee in hun leven, hun verzet en hoe hun levens herinnert blijven worden, daarna nodigt hij de klas uit tot gesprek. Wat is moed? Wie zijn jullie voorbeelden? Wie helpt jou weleens en hoe kun jij anderen helpen? De jongeren reageren openhartig. Ze vertellen over iemand die hen steunde toen ze werden gepest, of over hoe ze zelf een gevallen buurvrouw probeerden te helpen.

Pieters boodschap blijft hangen: moed zit niet in je spieren, maar in je hart. 

GASTSPREKER SHAM AHMED

Sham vlucht op jonge leeftijd met haar moeder vanuit Koerdisch-Irak naar Nederland. Op haar vijftiende werd ze actief in de politiek en binnen enkele jaren werkte ze voor burgemeester Halsema en nu als adviseur van de gemeentesecretaris in Den Haag. In haar gastles vertelt ze jongeren over haar ervaringen in die eerste jaren in Nederland. "Je voelt je thuis niet jezelf, maar daarbuiten ben je je identiteit nog aan het ontdekken."

Ze neemt de jongeren via verschillende ervaringen mee in haar thuissituatie, school- en studententijd. “Ik spreek met de klas over heftige ervaringen, omdat ik weet dat scholieren hier ook mee te maken kunnen hebben. Ik wil dat die scholieren zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen na mijn les.” Zo hoopt ze hen een gevoel van optimisme en hoop te geven. "Want hoe pijnlijk en onbegrepen je je soms ook voelt als tiener, het wordt écht beter."

TOPSPORTER JUSTEN BLOK

Justen is een hockeytalent, een ster in het oranje shirt van het Nederlands Olympisch team. Elke zondag speelt hij voor zijn club, en dan staat hij tegenover zijn grote rivaal. Het veld bruist van spanning: ze sprinten, tackelen en geven alles om te winnen. Voor het publiek lijkt het alsof ze elkaars aartsvijanden zijn, maar er is meer dan dat.

Na de wedstrijd gooit Justen zijn stick in zijn tas en stapt hij in de bus voor het trainingskamp met Oranje. Hij ploft neer, kijkt opzij – zijn rivaal zit naast hem. Geen chagrijn, maar een glimlach. Die avond delen ze een kamer, eten ze wat snacks en kletsen ze over hockey.

Op de club zijn ze felle tegenstanders, maar in Oranje zijn ze teamgenoten met één doel: goud! Justen deelt in zijn gastles dat rivaliteit niet draait om haat, maar om groei. De emotie van de strijd maakt je beter, als je respectvol blijft. Tegen en met elkaar strijden in sport. Rivaliteit én vriendschap, dat is wat je samen sterk maakt.

GASTSPREKER JACK VAN PRAAG

Als 7-jarige Joodse jongen staat Jack voor de schoolpoort wanneer hij ziet hoe een jongen door een groep wordt opgejaagd. De volgende dag is het zijn beurt… Dit markeert het begin van een schoolperiode met uitsluiting: opgelucht zijn als de pauze voorbij is, net als zijn zus niet mee mogen langs de klassen op verjaardagen, en vernederingen door de docent wanneer hij in de vijfde klas zit. In de zesde klas krijgt Jack van diezelfde leraar te horen dat hij beter naar bijzonder onderwijs kan gaan, omdat hij ‘te dom zou zijn om te leren’.

Jack wisselt van school en staat opnieuw voor een schoolpoort. Dit keer wordt hij benaderd door twee meisjes: ‘Jij bent toch de nieuwe leerling? Heb je zin om mee te spelen?’. Jack schrikt en zegt “Ja, maar ik ben Joods…”. Waarop het meisje wegwuivend reageert en zegt “Nou en! Ik ben Hellen. Ga je mee?”

Jack's persoonlijke verhaal gaat over identiteit—zijn eigen en die van anderen. Het is een zoektocht naar de vraag: waar begint en eindigt mijn rol? Zijn ervaring leert ons dat respect geven kan leiden tot verzachting en in zijn woorden: ‘er toch nog iets van je terecht kan komen’.

GASTSPREKER PING BAAS

Ping Baas deelt met de jongeren over haar eigen jeugd in China. Dit doet ze met de boodschap: wederzijds respect is niet overal vanzelfsprekend. Tijdens haar tijd op zowel de basis- als middelbare school was wederzijds respect namelijk ver te zoeken. Ze vertelt een indrukwekkend verhaal met een aantal schurende elementen, zoals hoe leerlingen hun leraren konden beledigen en het verraad in families met zware gevolgen. Een pittig verhaal dat ons doet beseffen dat respect en vrijheid waarden zijn om te beschermen en te bewaken. Dat doen we samen!

TOPSPORTER VALENTIN VERGA

Op 18-jarige leeftijd werd Valentin Verga topsporter in de hockey. Wanneer hij deelneemt aan de Olympische Spelen in Londen, opent zich een nieuwe wereld voor hem. Niet alleen strijdt hij samen met zijn team voor de winst, maar ze zitten 's avonds letterlijk met de hele wereld aan tafel. Hij hoort tientallen talen, ontmoet verschillende culturen en er wordt met zorg voor iedereen gekookt, zonder enige vorm van uitsluiting of discriminatie. Dat is zo veelzeggend, dat is respect!Valentin deelt met de leerlingen verschillende ervaringen en anekdotes over hoe hij opgroeide in de sportwereld, waar respect het fundament vormt. Want doordat je ouders je naar het veld brengen, je coach kritisch is en de scheidsrechter en de tegenstanders komen opdagen, kun jij je passie uitoefenen.

BURGEMEESTER AHMED MARCOUCH

Respect hoeft niet gecompliceerd of groots te zijn. Een glimlach delen in huis, elkaar begroeten. Zo geven we elkaar het gevoel dat we elkaar zien. Het kost geen geld of tijd.